Op deze pagina staat een korte beschrijving over mij, mijn interesses en mijn opvattingen, die, zoals gewoonlijk, meestal op sociale media worden geplaatst. Ik besloot dit idee ook hier te realiseren, al was het maar om <voeg je reden in>. Uiteraard staat hier lang niet alles, want sommige dingen zijn te persoonlijk om online te delen, en andere leer je beter kennen tijdens persoonlijke gesprekken.
- Enerylan
- Januari 1993
- Tsjernivtsi, Oekraïne
- Gent, België
Mijn spelerspad begon al in de verre jaren ’90, maar een toegewijde gamer werd ik dankzij het WarCraft-universum, toen ik kennismaakte met Reign of Chaos. Mijn eerste blik op World of WarCraft was in 2005, op een onofficiële… of beter gezegd, een lokale onofficiële server die slechts een paar dagen bestond in een computerclub. Mijn eerste zelfgemaakte personage was toen een Tauren-krijger. Een paar uur ronddwalen in Azeroth, talloze emoties en de positieve reacties van leeftijdsgenoten zorgden ervoor dat deze WarCraft-fan nóg een spel uit de franchise ging waarderen. Vanaf daar was het slechts een kwestie van tijd.
Omdat ik computers alleen in de plaatselijke club kon gebruiken en per uur moest betalen, speelde ik nog niet op de officiële servers. In 2008 kon ik eindelijk genieten van “het echte origineel”, toen ik mijn eigen computer met internettoegang kreeg. Rond die tijd openden de servers voor de Russischtalige regio, inclusief volledige vertaling.
Eerst speelde ik op “Подземье” (Ondergrond), begin oktober 2008 (enkele weken vóór de release van Wrath of the Lich King). Mijn eerste personage daar was een Tauren-druïde onder mijn vroegere bijnaam Erizon.
Begin 2010 ontdekte ik het fenomeen “roleplay” en al snel daarna de roleplay-gemeenschap in World of WarCraft. In januari van dat jaar stapte ik over naar de Alliantie, naar de server “Вечная Песня” (Eeuwig Lied), omdat zich daar de grootste groep roleplayers van alle Russischtalige servers had verzameld.
Destijds konden druïden binnen de Alliantie alleen nachtelven zijn. Om de naam van mijn personage passend te maken bij de stijl van dit ras en de sfeer van roleplay niet te verstoren, gebruikte ik een eenvoudig woordenboek van Tolkiens elventaal. Ik weet niet meer precies welke woorden ik toen combineerde – misschien Ener (meester) en Lana (pad), of iets anders – maar uiteindelijk werd het Enerylan, wat betekent “Meester van zijn eigen pad”. Bij het instellen van het uiterlijk viel mijn keuze voor haarkleur automatisch op mijn favoriete kleur: wit.
Na verloop van tijd begonnen veel mensen in verschillende game- en roleplay-gemeenschappen mij dankzij dit feit te zien als “de witte kat”, omdat mijn personage tijdens evenementen bijna altijd in die gedaante verscheen. En om aan dat beeld op internet te voldoen, hoefde ik geen enkele moeite te doen.
Ik kan niet echt zeggen dat ik tot een specifieke subcultuur behoor.
Al vele jaren ben ik geïnteresseerd in computerspellen, wat mij automatisch in de gamercommunity plaatst, aangezien dit begrip al lang wordt gezien als een volwaardige subcultuur, rekening houdend met alle aspecten van spelersactiviteiten (spellen, verzamelen, competities, evenementen, cosplay, enz.). Ook geniet ik van tekstgebaseerde rollenspellen, waardoor ik deels tot de roleplayer-subcultuur kan worden gerekend, hoewel ik om een aantal samenhangende redenen niet heb deelgenomen aan live-action evenementen. Interessant genoeg bracht deze mix mij uiteindelijk in de furry-community, waar ik tientallen geweldige mensen heb leren kennen. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik mezelf geen volwaardig lid daarvan kan noemen.
Voor mij is muziek niet zomaar een mooie compositie met of zonder tekst. Het is een soort geluidsdrank die bepaalde emoties oproept of de huidige stemming benadrukt. Ik kan niet zeggen dat ik een favoriete compositie of genre heb, want ik luister volledig naar gelang mijn stemming, en, weet je, elke dag kan totaal verschillend zijn. Afhankelijk daarvan gaat het soms van synthwave naar rock, van metal naar klassiek. Ik ben geen audiofiel en zou mezelf niet eens een muziekliefhebber noemen, maar een dag zonder muziek is voor mij als een dag zonder een kop koffie.
Mijn Spotify-link vind je ergens onderaan.
Ook wil ik nog kort vermelden dat ik graag naar ASMR luister. Wat dat is – dat moet je zelf ontdekken, er is genoeg informatie online. Maar kort gezegd is het voor mij een manier om te ontspannen, en soms zelfs een toegankelijke vorm van meditatie. Interessante triggers voor mij zijn: tikken op hout of andere natuurlijke materialen, krassen over de microfoon, en visuele ASMR.
De wereld zit vol met goede films waar je je tijd aan kunt besteden, maar net als bij muziek hangt de keuze van een film af van mijn persoonlijke stemming. Soms heb ik zin in lichte sciencefiction met indrukwekkende beelden, maar meestal geef ik de voorkeur aan films met boeiende verhaallijnen, diepe betekenis, onverwachte eindes of iets waar je persoonlijk iets uit kunt halen.
In de loop der tijd heb ik veel favoriete films verzameld die je niet in één zin kunt opsommen. Daarom heb ik besloten een aparte pagina te maken.
Het is zo uitgekomen dat een deel van mijn vrije tijd wordt besteed aan “gamen”. Sommigen kijken graag films, anderen lezen boeken, maar ik geef de voorkeur niet alleen aan “online tijdverdrijf”, maar aan het verblijven in geweldige werelden waar verhalen worden gecreëerd, waar ik ongelooflijke avonturen beleef met geweldige mensen die ze vormgeven. Met andere woorden, ik verkies online games van verschillende genres.
«De eerste keer dat iemand je een paard noemt, sla je hem op zijn neus. De tweede keer dat iemand je een paard noemt, noem je hem een eikel. Maar de derde keer dat iemand je een paard noemt, nou ja, dan is het misschien tijd om een zadel te gaan kopen.» © The Rabbi, uit de film “Lucky Number Slevin”
«De volmaaktheid van karakter bestaat hierin: elke dag leven alsof het je laatste is, zonder razernij, zonder apathie, zonder schijn.» © Marcus Aurelius, “Meditaties”
«Als het spel voorbij is, gaan de koning en de pion terug in dezelfde doos.» © Italiaans spreekwoord
«De geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars.» © Winston Churchill